Το στεγαστικό ζήτημα δεν περιορίζεται στη λειτουργία της αγοράς ακινήτων. Αποτελεί ένα κατεξοχήν κοινωνικό και δημογραφικό θέμα, με άμεσες επιπτώσεις στην κοινωνική σταθερότητα, στη δημιουργία οικογένειας και στις προοπτικές των νέων ανθρώπων. Σε αυτήν ακριβώς τη λογική εδράζεται η στρατηγική της Γενικής Γραμματείας Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής για το 2026: αντιμετωπίζοντας τη στέγη όχι ως προϊόν, αλλά ως θεμέλιο κοινωνικής συνοχής και βιώσιμου μέλλοντος για τα παιδιά και τη νέα γενιά.
Τα τελευταία χρόνια τέθηκαν σε εφαρμογή δεκάδες παρεμβάσεις που αφορούν σε περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο συμπολίτες μας – από επιδοτήσεις ενοικίου και στεγαστικά δάνεια πρώτης κατοικίας, μέχρι φορολογικά κίνητρα και αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας. Παράλληλα, η χώρα αξιοποιεί στοχευμένα ευρωπαϊκούς πόρους, με αιχμή το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, για τη δημιουργία νέων προσιτών κατοικιών και την αναβάθμιση του υφιστάμενου αποθέματος, ιδιαίτερα για ευάλωτα νοικοκυριά και νέους. Το 2026, όμως, δεν είναι απλώς μια χρονιά συνέχειας. Είναι χρονιά διεύρυνσης, εμβάθυνσης και κοινωνικής απόδοσης των πολιτικών αυτών.
Κεντρικός άξονας παραμένει η ενίσχυση της προσφοράς προσιτής κατοικίας. Η κοινωνική αντιπαροχή, η αξιοποίηση ανενεργών δημόσιων ακινήτων και στρατοπέδων και τα νέα προγράμματα ανακαίνισης παλαιών κατοικιών στοχεύουν στο ίδιο αποτέλεσμα: περισσότερα σπίτια στην αγορά, με όρους που μπορούν να αντέξουν νέοι εργαζόμενοι, ζευγάρια και οικογένειες. Όχι ως προσωρινή ανακούφιση, αλλά ως σταθερή λύση.
Ιδιαίτερη έμφαση θα δώσουμε και το 2026 στη στήριξη και προστασία της οικογένειας, ως βασικού πυλώνα της δημογραφικής πολιτικής.
Η πρόσβαση σε σταθερή και προσιτή στέγη δεν είναι απλώς μια στεγαστική παροχή, αλλά προϋπόθεση για να μπορέσουν οι οικογένειες να σχεδιάσουν τη ζωή τους, να αποκτήσουν παιδιά – εφόσον το επιθυμούν – και να παραμείνουν στον τόπο τους. Οι στεγαστικές πολιτικές της Γενικής Γραμματείας συνδέονται πλέον πιο καθαρά με τις ανάγκες οικογενειών με παιδιά, μονογονεϊκών νοικοκυριών και νέων ζευγαριών, ενισχύοντας την κοινωνική συνοχή και αντιμετωπίζοντας έμπρακτα τις δημογραφικές προκλήσεις της χώρας.
Παράλληλα, οι νέοι βρίσκονται στο επίκεντρο του σχεδιασμού. Η πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορέσουν να μείνουν στον τόπο τους και να σχεδιάσουν το μέλλον τους. Τα στεγαστικά εργαλεία για νέους έως 39 ετών, οι παρεμβάσεις που ετοιμάζουμε για την πρώτη κατοικία και τα κίνητρα για μακροχρόνια μίσθωση δεν είναι απλώς οικονομικά μέτρα – είναι μέτρα εμπιστοσύνης προς μια γενιά που για χρόνια ένιωσε ότι μένει πίσω.
Το 2026, η στεγαστική πολιτική παύει να αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο ζήτημα. Γίνεται βασικός πυλώνας δημογραφικής ανθεκτικότητας, περιφερειακής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: μια Ελλάδα όπου η προσιτή στέγη είναι δικαίωμα για περισσότερους και όχι προνόμιο για λίγους. Μια Ελλάδα που δίνει χώρο να μεγαλώσουν παιδιά, να μείνουν οι νέοι, να χτιστεί με ασφάλεια το μέλλον της χώρας.